آمادگي در برابر خطر برخورد شهاب سنگ ها با زمين
تهران، اول اسفند ماه، خبرگزاريها: گروهي از ستاره شناسان، مهندسان و دانشمندان در همايش » انجمن پيشبرد علوم آمريكا« از سازمان ملل متحد در خواست كردند با توجه به نزديك شدن كم سابقه برخورد يك شهاب سنگ بزرگ به كره زمين در سال2036 ، سازمان ملل متحد بايد مسئوليت اقدامات لازم جهت جلوگيري از برخورد اين قبيل اجسام آسماني با زمين راتقبل كند.
به گزارش رويترز، منجمان در حال بررسي مسير حركت شهاب سنگي به نام آپوفيس هستند كه ممكن است يك در45 هزار، در روز13 آوريل سال2036 با زمين برخورد كند. براي همين، ناسا قصد دارد در آينده نزديك برنامه شناسايي شهاب سنگهاي داراي خطر برخورد با زمين را گسترده تر كرده و صدها سنگ آسماني با اين مشخصات را زير نظر بگيرد.
به گفته »راستي اشوايكارت« فضانورد بازنشسته، خطر شهاب سنگها تنها به شهاب سنگ آپوفيس مربوط نمي شود و نياز به تعيين اصولي مشخص درزمينه مواجهه با اين قبيل وقايع ضروري به نظر مي رسد. اشوايكارت يكي از خدمه سفينه آپولو9 است كه در ماه مارس سال1969 از كنار ماه عبور كرد. وي در همايش انجمن پيشرفت علوم آمريكا در سانفرانسسيكو اعلام كرد قصد دارد هفته آينده گزارشي براي كميته استفاده صلح آميز از فضا در سازمان ملل متحد ارسال كرده و خواهان تنظيم و راهكارهاي بين المللي در صورت تهديد كره زمين توسط سنگهاي آسماني شود. انجمن كاشفان فضا در آمريكا كه شامل گروهي از فضا نوردان و منجّمان قديمي است، در سال جاري ميزباني كارگاه هاي آموزشي سطح بالايي را با همين موضوع بر عهده خواهد گرفت تا بتواند برنامه مشخصي را براي مواجهه با اين حوادث آماده كرده و برنامه پيشنهادي خود را تا سال2009 براي سازمان ملل ارسال كند.
يكي از شگفتي هاي فضا وجود حفره هاي سياه در آن است. مكان هايي كه در اثر جاذبه بي نهايت حتي نور از آن قابل گريز نيست و هر چه در آن وارد شود ديگر خارج نخواهد شد. به اين حفره ها در دانش نجوم سياه چال هاي فضايي گفته مي شود كه در اين مقاله به آن مي پردازيم.FPRIVATE "TYPE=PICT;ALT="
بر اساس قانون جاذبه نيوتن، هر جرمي داراي نيروي جاذبه بوده و مقدار آن رابطه عكس با مجذور فاصله از آن دارد.
در سال1795 لاپلاس با استفاده از قانون جاذبه نيوتن تئوري خود را چنين بيان كرد: اگر جسمي با جرم M آن قدر فشرده شود كه شعاع آن، rs كمتر از مقدار rs=2GM/c2 شود [G ضريب ثابت جهاني نيروي جاذبه و c سرعت نور] ، در نتيجه سرعت فرار از آن از سرعت نور بيشتر خواهد بود. آلبرت انيشتن مي گويد: هيچ جسمي نمي تواند از نور سريع تر حركت كند. اگر دو جسم با سرعت نور در خلاف جهت هم نيز حركت كنند باز هم نسبت سرعت آنها به يكديگر برابر با سرعت نور است. در واقع سرعت نور حد مطلق سرعت است. با توجه به اين نكته كه چون سرعت گريز از حفره هاي سياه بيشتر از نور است پس فرار از آن غير ممكن است.
آلبرت انيشتن در سال1915 در تئوري نسبيت خود(رابطه نيروي جاذبه، زمان و حجم) وجود اين سياه چال ها را عنوان كرد. اثبات فيزيكي و فرمولي آن تا سال ها ميسر نبود. اما امروزه به وجود آنها پي برده شده است. در اين تئوري، زمان به عنوان يك بعد (زمان فضايي) نيز شناخته شده است. از آنجايي كه نور نمي تواند از حفره ها بگريزد پس در فضا چنين جسمي قابل رويت نيست
كئو (KEO) نام ماهواره اى است كه قرار است اين رويا را به حقيقت بدل كند. بشر هميشه در اين فكر بوده است كه آيا موجودات هوشمند ديگرى در عالم وجود دارند يا نه و هميشه در فكر فرستادن پيام ها و نشانه هايى براى موجودات هوشمند آن سوى كيهان بوده است، اما كمتر كسى به فكر زمينى هاى چند هزار سال بعد بوده است. ژان مارك فيليپ دانشمند فرانسوى و مبتكر طرح كئو از آن دسته افرادى است كه پيشرفت هاى علم و تكنولوژى را از ديدگاه انسانى نگاه مى كند. كئو ماهواره كوچكى است كه قرار است حامل پيام انسان هاى معاصر به انسان هاى پنجاه هزار سال بعد باشد. تك تك ساكنان زمين مى توانند براى نوادگان خود نامه بنويسند؛ از كودك و پير و جوان و فقير و ثروتمند و هر كس با زبان مادرى خودش. كئو اين ظرفيت را دارد كه از هر شش ميليارد نفر ساكن اين سياره، نامه اى حداكثر چهار صفحه اى شامل شش هزار حرف (كه تقريباً ۹۰۰ كلمه است) با خود حمل كند. اين نامه ها به آنها كمك خواهد كرد تا از فرهنگ و تمدن پيشينيان خود مطلع شوند و زمين را در پنجاه هزار سال قبل تصور كنند.
در شروع سوره یوسف، از رؤیای حضرت یوسف که در کودکی دیده بود بحث می کند . حضرت یوسف 11 ستاره دیده بود . از اول تا آخر قرآن فقط در سوره یوسف از عدد 11 ستاره بحث می کند و بعد از این آیه ، در آیه های 101 و 105 به فضا اشاره می کند .
« موقعی که یوسف به پدرش گفت : ای پدرم ؛ به راستی من د خواب 11 ستاره و نیز خورشید و ماه را دیدم . آن ها را در وضعی که به من تعظیم می کردند دیدم .»
(یوسف= آیه 4)
«با آن که برای قرآن مزدی هم ز آن ها مطا لبه نمی کنی و با آن که برای جهانیان فقط اندرزی باشد .»
( یوسف = آیه 104 )
«آن گاه حضرت یوسف دعا کرد و گفت: ای پروردگار من ! به من صدارت داده و از تعبیر خواب ها آگاه کرده ، ای آفریدگار آسمان ها و زمین در دنیا و آخرت تو ارباب منی. مرا فرمانبر دار بمیران و به صالحان ملحقم کن .»
( یوسف = آیه 101 )
« و چه نشانه هایی در آسمان و زمین است که کافران از کنار آن ها کناره گیری می کنند .» ( یوسف = آیه 105 )
در دو آیه 101 و 105 ممنظور از آسمان ها ، فضاست ودر جای دیگر این سوره در قرآن، در بعضی از آیات از کلمه آسمان استفاده شده که قابل توجه است . به دلیل این که کره زمین یک آسمان دارد و در کتاب مقدس دیگر هم کلمه آسمان ها به کار برده شده که به عقیده عالمان به معنی فضا و منظور آسمان های کرات دیگر است . در آن زمان (نزول قرآن) تلسکوپ ایجاد نشده بود و تنها 5 سیاره با چشم دیده می شد . علم ستاره شناسی امروزه از 11 سیاره بحث می کند و کشف پلوتون در همان سوره بیان شده است یعنی خورشید و ماه و 9 سیاره دیگر مجموعاٌ 11 سیاره.
حال مجموع کلمه در سوره یوسف و شماره های کلیدی آن یعنی در آیه 4 که از 11 ستاره، در آیه 101 کلمه آسمان ها و در آیه 105 که دوباره از آسمان ها بحث می کند ، که دقیقاٌ سال کشف آخرین سیاره منظومه شمسی یعنی سال 1916 میلادی به دست می آید.
ماه گرفتگی 2 اسفند 1386 در ایران صبحگاه پنج شنبه می باشد . گرفت جزئی در ساعت 5 و 13 دقیقه ی صبح آغاز می گردد و در ساعت 6 و 30 دقیقه ی صبح گرفت کلی آغاز می شود. بهترین شرایط رصدی را در ایران ساکنین نواحی غرب و شمال غرب دارا می باشند و دقایق بیشتری از این گرفت را می توانند رصد نمایند مراحل پایانی این گرفت در ایران در طلوع خورشید رخ می دهد و قابل مشاهده نمی باشد . این پدیده ی زیبا را در افق غربی خود جستجو نمایید .
منتظر دریافت تصاویر و گزارش های شما از این پدیده ی زیبا هستیم .
تمام مراحل این خسوف کلی را نمی توان در ایران دید اما می توان خسوف کلی را در مناطق شمالی و شمال غربی که در صبحگاه اتفاق می افتد را دید.خسوف های که در آینده در ایران قابل رویت است دو خسوف جزئی که در مرداد 1387 ودیگری در دی ماه 1388 و دو خسوف نیم سایه ای که در بهمن 1387 و مرداد1388 اتفاق می افتد٬ است.
کسوف کلی بعدی که تمام مراحل آن در ایران قابل رویئت است در 25 خرداد 1390 اتفاق می افتد و در نوع خود بی نظیر است که حدود 5/5 ساعت طول می کشد.
شروع خسوف نیمسایه ای: ---------------- 04:08:15
وسط خسوف نیمسایه ای:------------------ 05:12:27
مدت زمان قرار گرفتن در نیم سایه: --------- 1:22:17
شروع خسوف جزئی: -------------------- 5:15:02
شروع خسوف کلی: --------------------- 06:34:10
پایان خسوف کلی: ---------------------- 7:18:43
پایان خسوف جزئی: ------------------- 8:37:52
پایان خسوف نیمسایه ای: --------------- 9:44:52
این زمان ها برای افق تهران می باشد.
همان طور که میدانید این زمانها با استفاده از نرم افزارها تعیین شده و زمانهای درستی نمیباشد. البته این به معنی نیست که این زمان بکلی اشتباه است. معمولا خطای انها بین چند ثانیه تا 1یا2 دقیقه میباشد.
برای بدست اوردن زمان دقیق که اهمیت زیادی دارد این است که با تلسکوپ یا دوربین نجومیتان لحظه ورود یا خروج ماه از هر یک از مراحل بالا که قابل رویئت راثبت کنید. برای این کار بایستی بدانید که ماه از چه سمتی وارو سایه میشود. برای مثال برای ثبت زمان ورود ماه به نیمسایه با توجه به شکل زیر ماه کمی بالاتر از سمت شرق وارد سایه میشود. شما میتوانید زمان دقیق راثبت کرده و برای ما بفرستید.
از نکات دیگری که بایستی به آن توجه کرد رنگ ماه است. رنگ ماه معمولا قهوه ای و فیروزه ای است.
علت آن هم این است که جو زمین بعضی از نورها را جذب خورده و باعث میشود که رنگ ماه تغیر کند.
سياه چاله هارا فراموش كنيد
پیدا کردن یک سیاهچاله در مقایسه با جستجو برای یک کرمچاله کار بسیار آسانی است . سیاهچاله ها گرانش عظیمی دارند که بر روی سیارا ت ، ستاره ها و حتی کهکشانها تاثیر می گذارند ، تابش می کنند و جتهایی از آنها خارج می شود . اکنون سیاهچاله ها را همچنین می توانند از میان نور خمیده ی عدسی های گرانشی یافت کنند.
اما چگونه می توان یک کرمچاله پیدا کرد ؟ یک محقق روسی تصور می کند که پاسخی پیدا کرده و با استفاده از یک رادیو تلسکوپ حساس نشانه ای از یک کرمچاله یافته است
چه هنگام سيارك ها مي توانند خطرناك باشند
یکی از جذابترین مناظر در آسمان شب دیدن یک آذرگوی است و آن عبارت است از یک تکه سنگی بزرگ از فضا که با جو زمین برخورد می کند و از انفجار آن ردی برای چند ثانیه یا چند دقیقه برجای می ماند . سوختن اینها در بالای جو هیچ آسیبی به در پی ندارد اما چه موقع آنها خطرناک هستند ؟
سیارکهایی به حد کافی بزرگ در واقع می توانند از جو زمین عبور کرده و خرابی هایی را ایجاد نمایند . در اصل محققان تلاششان را بر روی سیارکهای بزرگ متمرکز کرده اند . اجسامی که بزرگتر از 2 کیلومتر هستند . این صخره های فضایی می توانند باعث تخریب هایی عظیم در سطح سیاره شوند و بر شرایط آب و هوایی آن تاثیر گذارند و باعث مرگ میلیونها نفر گردند .
ستاره های جوان در پوششی از گاز و غبار
اکنون زمانی برای دیدن تصاویر دیگر است . شما به عکسی از تصاویر تیره نگاه می کنید که توسط تلسکوپ فضایی اسپیتزر ناسا گرفته شده است . این یکی از نزدیکترین مناطق شکل گیری ستارگان به زمین است که در حدود 407 سال نوری قراردارد .
قسمت عمده ی سحابی ، ابر عظیم هیدروژن مولکولی است که ماده ی اصلی برای شکل گیری ستارگان می باشد . برخی از اتفاقات گرانشی باعث شد ابری از این هیدروژن روی خود فرو ریزش نماید ، ناحیه ای عظیم متراکم شده و ستارگان شکل گیرند .
برطبق مطالعاتی که در پرتو x و فروسرخ انجام گرفته بیش از 300 ستاره ی جدید در مرکز این زایشگاه در حال شکل گیری هستند و متوسط سن آنها تنها 300000میلیون سال می باشد ، بسیار جوانتر از خورشید ما که چند میلیارد سال سن دارد .
